

วั้นนี้ไปซื้ออัลบัม Nice 2 Meet U และได้ฟังเพลง
ไม่มีใคร (แทนที่เธอ) ทำให้รู้สึกคิดถึงคนคนหนึ่งขึ้นมา
ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน...ว่าทำไมยังไม่ลืมเรื่องเก่า
พอรู้ตัวมองของรอบกายอีกที...ยังมีแต่ของที่เค้าให้ไว้
เก็บมันไว้ทุกอย่าง ตุ๊กตาหมีสีขาวก็นอนกอดทุกคืน
ไม่เว้นแม้แต่กระดาษห่อของขวัญ หรือลูกอมฮอลรสขิง
ถึงลูกอมจะแค่ 5 บาท แต่มันก็มีค่าทางใจ
เพราะเป็นสิ่งของสุดท้ายที่เค้าให้ไว้ก่อนไป..แทนคำขอบคุณ
แล้ววันสุดท้ายกะว่าอย่างน้อยก็จะพูดสักคำ
แต่ก็ไม่กล้าพอ ได้แต่แอบมองอยู่ห่างๆ แล้วมองเค้าจากไป
ตอนไปเรียนรู้สึกใจหายแปลบเลย เพราะต้องรับความจริงว่า..
เราอาจจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว..แต่ไม่เข้าใจทำไมสายตา
ก็ยังมองหาอยู่..อาจคงเป็นเพราะมันชินละมั่ง
ถึงรู้ว่าต่อให้เรามองหาเท่าไหร่ ก็ไม่มีวันที่จะได้เจอก็ตาม...

ไม่มีใคร (แทนที่เธอ) nice 2 meet u 
ยังคงจะฟังเพลงที่มันเศร้า ตอกย้ำความเหงามันเรื่อยไป
นั่งฟังอยู่คนเดียว บนที่นอนไม่ยอมไปไหน
จมกับความจริงที่ฉันต้องเจ็บ เก็บตัวคนเดียว
ไม่สนใคร เริ่มทำอย่างนั้น ตั้งแต่วันที่เธอจากไป

* ก็ยังคิดถึงคนเก่าที่เคยมี ในวันนี้ทำใจไม่ง่ายดาย
ไม่อาจหาสิ่งใหม่ๆ... หรือใครมาแทนที่เธอได้
ก็ยังคิดถึงเรื่องเก่าที่เราทำ ยิ่งตอกย้ำในใจ
ไม่จางหาย ภาพวันนั้น...ที่มันคอยมาทำร้าย...

ในมุมๆหนึ่งที่แสนเงียบงัน มีฉันกับความทุกข์ทน
เฝ้ารอแค่บางคน ที่ยังรักคืนมาเหมือนเดิม
ทำตัวเป็นคนที่แสนโง่งม ใจมันยังจมอยู่แค่เรื่องเธอ
เป็นอย่างนั้น ได้แต่ฝันกลางวันเสมอ
(ซ้ำ *,*)
ภาพวันนั้นที่มันคอยมาทำร้าย...
- -++++